Φεστιβάλ Ελληνικού Θεάτρου στο Θέατρο ELIART
Η Κριτική Επιτροπή του Φεστιβάλ, ψήφισε τρεις παραστάσεις που θα παίζονται από 15 Σεπτεμβρίου 2011 στο θέατρο Eliart.
21 έως 25 Σεπτεμβρίου: “Το μεγάλο έργo” , Ώρα έναρξης παραστάσεων 9 μμ.
Του Μίμη Καπέρδου
Από την Ομάδα Χωρίς Μάσκες
Βραβείο καλύτερου νέου δημιουργού
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
ΦΤΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ
Ο ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΣ ΜΙΜΗΣ ΧΡ. ΚΑΠΕΡΔΟΣ ΠΗΡΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΟΥ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΝΕΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑΡΙΟ ΚΑΙ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
Πήραν μέρος περίπου 25 έργα. Στην πρώτη φάση του φεστιβάλ προκρίθηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες (τα τρία καλύτερα έργα) και διαγωνίστηκαν ξανά για τον τελικό νικητή. Ο συγχωριανός μας Μίμης Χρ. Καπέρδος πήρε το πρώτο βραβείο του « καλύτερου νέου δημιουργού » για σενάριο και σκηνοθεσία με το έργο: « Το μεγάλο έργο ». Κριτική Επιτροπή: Μάρω Κοντού, Δημήτρης Πιατάς, Δέσποινα Στυλιανοπούλου, Γιώργος Φραντζεσκάκης κ.α.
Μια σύγχρονη κωμωδία που θυμίζει παλιές Ελληνικές ταινίες στη σκηνή; Ακριβώς αυτό. Και μάλιστα απόλυτα πιστό στην κλασσική, δοκιμασμένη συνταγή.
Η ομάδα «Χωρίς μάσκες» αποτελείται από νέα άτομα που φαίνεται όμως πως νοστάλγησαν κάποιες άλλες εποχές και χρησιμοποιώντας τον κλασσικό άξονα των θεατρικών έργων τα οποία μετατρέπονταν κατόπιν και σε σενάρια στις δεκαετίες 1960-70, ανεβάζει μια τέτοια παράσταση όχι όμως χρησιμοποιώντας παλιό υλικό αλλά σε πρωτότυπο κείμενο του νεαρού Μίμη Καπέρδου. Η υπόθεση η οποία θα μπορούσε να είναι εμπνευσμένη από ένα τέτοιο σενάριο, αφορά την περιπέτεια ενός δημάρχου την δεκαετία του -70, ο οποίος μέσω ενός μεγάλου έργου προσπαθεί να καταχραστεί χρήματα του δημοσίου. Έχει όμως παντρευτεί την κόρη του προηγούμενου δημάρχου ο οποίος παραδόξως ήταν τίμιος κι η γυναίκα του δίνει πολύ μεγάλη σημασία στην υπόληψη της οικογένειας κάτι που για εκείνην την εποχή δεν ήταν υλικό ανεκδότου αλλά όντως, ενίοτε, συνέβαινε. Όταν η νεαρή κόρη τους εμφανίζεται μ’ έναν αρραβωνιαστικό ο οποίος μοιάζει να είναι το απόλυτο ρεμάλι, το πολύτιμο μυστικό του Δημάρχου και των ανίκανων συνεργατών του κινδυνεύει να αποκαλυφθεί με καταστρεπτικές συνέπειες για όλους και τότε τα πάντα ανατρέπονται. Ο νεαρός μέλλων γαμπρός του δεν τον προδίδει αλλά τον εκβιάζει για να πετύχει τους δικούς του στόχους. Στο φινάλε φυσικά κι ο γάμος γίνεται κι η απάτη ματαιώνεται προς μεγάλη απογοήτευση του κυρίου δημάρχου ο οποίος θα πρέπει να ήταν απ’ αυτούς που τα τρώγανε όλο αυτό τον καιρό παρέα με τον «χοντρό» για να καταλήξουμε εμείς τώρα να χτυπάμε τις άδειες κατσαρόλες μας στο Σύνταγμα και τα άδεια κεφάλια μας στους τοίχους των σπιτιών μας που αν συνεχίσουμε έτσι, σύντομα πάνε για κατάσχεση.
Η νεανική ομάδα υπηρέτησε την χαριτωμένη αυτή κωμωδία εποχής με κέφι και ακολούθησε την ερμηνευτική γραμμή των κλασσικών μας κωμικών του είδους με εντυπωσιακή συνέπεια. Δεν έπεσαν στην παγίδα του τηλεοπτικού παιξίματος και της μπαλαφάρας ούτε προσπάθησαν να μιμηθούν τους παλαίμαχους του είδους αλλά δημιούργησαν με χιούμορ και ερμηνευτικό μέτρο τους δικούς τους ολόφρεσκους χαρακτήρες ανάλογους μ’ εκείνους που κάποτε αγαπήσαμε στην μεγάλη οθόνη, οι πιο παλιοί και στο σανίδι, οι πιο νέοι πάλι, από τηλεοπτικές μεταδόσεις
Και το παράξενο είναι πως η νοσταλγική αυτή αναδρομή δεν μοιάζει καθόλου παράταιρη με τον σύγχρονο προβληματισμό μας και καθόλου παρωχημένη. Με τον πιο απλό τρόπο, χωρίς φλυαρίες και διδακτισμούς το «Μεγάλο έργο» μας δίνει την εικόνα ενός κόσμου ο οποίος στο όνομα της ευημερίας και της προόδου κερδοσκοπεί ανελέητα χωρίς καθόλου να λαμβάνει υπ’ όψιν τις συνέπειες στο μέλλον. Συνέπειες τις οποίες τώρα πληρώνουν οι αθώοι ενώ οι καταχραστές κι οι κλέφτες εξακολουθούν να γελούν εις βάρος μας έχοντας εξασφαλίσει τα κλοπιμαία τους στις Ελβετικές τράπεζες. Όπως και στις παλιές ταινίες έτσι κι εδώ, οι κατεργαραίοι εν τέλει παγιδεύονται και μεταστρέφονται αλλά το μήνυμα έχει ήδη περάσει κι η μάσκα της αθωότητας εκείνης της δεκαετίας, έχει τραβηχτεί αποκαλύπτοντάς μας το πρόσωπο της δικής μας άγνοιας και της διαφθοράς όσων κυβερνώντας μας, την εκμεταλλεύτηκαν. Το «Χάπυ εντ» δεν είναι πια προσδοκία αλλά ειρωνεία. Κι αυτό ίσως είναι και το μόνο που άλλαξε ουσιαστικά στη χώρα μας μετά από σαράντα, πενήντα χρόνια. Χάσαμε την ευμάρεια κι αποκτήσαμε επίγνωση.
Σενάριο-Σκηνοθεσία: Μίμης Καπέρδος
Παίζουν: Ναταλία Μαργομένου, Ελισάβετ Νομικού, Γιάννης Βογιατζάκης, Χρήστος Κορδελάς, Βασιλική Ευταξία, Μίμης Καπέρδος, Νίκος Τσιαντές
Η παράσταση παίχτηκε στα πλαίσια του Φεστιβάλ Ελληνικού Θεάτρου «Φτερά στους Νέους δημιουργούς», την Παρασκευή 17 Ιουνίου και την Κυριακή 26 Ιουνίου. Θέατρο Εliart – Κωνσταντινουπόλεως 127 – Γκάζι, Ώρα έναρξης παραστάσεων 9 μμ.
Ως Σύλλογος “ΕΜΠΕΣΙΩΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ” και ως συντακτική επιτροπή της εφημερίδας μας “ΕΜΠΕΣΙΩΤΙΚΗ ΦΩΝΗ”, αισθανόμαστε μεγάλη περηφάνια και χαρά για τον Μίμη και ευχόμαστε μέσα από την ψυχή μας πάντα επιτυχίες και διακρίσεις.